Przyjaciel jest jak Anioł - rozdział 5

Ten rozdział praktycznie nie wnosi nic do opowiadania...no nie miałam pomysłu.

Siedzieliśmy w taksówce jadąc do mojej szkoły. Dosłownie umierałem. Termometr wskazywał + 37 stopni. Jak idiota gapiłem się na Damage. Że mu nie jest gorąco?! Założył spodnie i bluzkę na długi rękaw, siedział z policzkiem przyklejonym do szyby.
   - Boli mnie głowa - jęknął.
   - Jak wrócimy dam ci jakieś proszki. Napij się.
Przyjął ode mnie butelkę wody, ale jego spojrzenie było dziwne. 
   - Co?
   - Jesteś dziwny.
   - Fajnie wiedzieć, a niby czemu?
   - Najpierw kiedy przyjechałem to mnie ignorowałeś, później poszliśmy z Paulem na imprezę i teraz od rana jesteś miły, no nie licząc tych tortur... Dziwny z ciebie człowiek, Humory jak kobieta w ciąży.
   - Bo w domu znowu powtórzę tortury. Jak ty się odzywasz do hyunga??
Kierowca spojrzał się w lusterko "dyskretnie" nas obserwując.
   - Byłem zły bo dopiero wieczorem dzień przed twoim przylotem dowiedziałem się, że z nami zamieszkasz. To dosyć istotne i na moim miejscu też byś był wkurzony.
   - Ach no nie wiedziałem. 
Prze chwilę siedzieliśmy w ciszy. Damage obserwował mijane budynki.
   - Aigoo! Zapomniałem o Junsu.
   - Kto to Junsu?
   - Mój przyjaciel. Też przyjechał na wymianę. pewnie się martwi, napiszę do niego.

Opowiadałem Damage o szkole i nauczycielach. Na wieść o sali tanecznej  jego oczy rozświetliła radość. dowiedziałem się, że jest tancerzem, Soonkyu modelką,  brat DongKyo jest początkującym aktorem, siostra Eunji zadebiutowała niedawno w jednym z Koreańskich zespołów, a ich najstarsza siostra E-eum jest znaną i cenioną wiolonczelistką. Jednym słowem wspaniała rodzinka, ale podobno za sobą nie przepadają. Chłopak chwalił ich talenty i umiejętności, ale przeklinał charaktery. Damage śmiał się że przynajmniej każdy z jego rodzeństwa wybrał inną pasję i nie wchodzą sobie w drogę. 

Odebraliśmy mundurek i znowu musieliśmy jechać ponad godzinę zatłoczonymi ulicami.

W domu zmęczony rzuciłem się na łóżko Damage ( na moim wala się zbyt wiele rzeczy). Położyłem głowę na jednej z poduszek i obserwowałem krzątającego się Koreańczyka. 
   - Ile ważysz- wypaliłem nagle.
   - A co? - zaśmiał się. - 50 kilogramów.
   - Jezu wiatr cię połamie... A! Chcesz coś na ból głowy to tabletki są na biurku.
   - Łatwo powiedzieć, trudniej znaleźć. Ale ty masz syf.
Popowieszał moje ubrania do szafy i zaczął ogarniać cały ten bajzel. 
   - Mogę włączyć muzykę?
   - Jasne, a czego słuchasz? 
   - K-popu, Koreańskiego popu - uściślił.
   -  Nie słuchałem nigdy takiej muzyki. Może opowiesz mi o swoim rodzeństwie??
   - No okay. Soonkyu już znasz. Mama wyrzuciła ją z domu kiedy miała 14 lat. Rodzice chcieli żeby została pianistką,a nie modelką. Kiedy szła na pierwsza sesję zdjęciową, ubrana była w króciutką sukienkę i szpilki, mama powiedziała, że wygląda jak prostytutka i jeżeli wyjdzie tak z domu może już nie wracać. Na szczęście Soo odniosła sukces i przeniosła się do Stanów. Tylko z nią dobrze się dogaduje.
   - Tak Soonkyu była miła kiedy nas odwiedziła, ale w ogóle nie jesteście podobni - wtrąciłem się.
   - DongKyo to mój brat bliźniak, ale jesteśmy podobni tylko z wyglądu. Na  razie grał w kilku dramach. Eunji zadebiutowała w zespole Global Icon. Wydały już debiutancką piosenkę. Chcesz posłuchać?
   - Jasne.
  Damage przyniósł laptopa i usiadł koło mnie.
   - Ich piosenka - Beatles. Eunji to ta dziewczyna która śpiewa w czerwonej czapce, brunetka - muszę stwierdzić, ze ładna.

             

 Global Icon - Beatles

   - Najstarsza jest E-eum. Na początku odnosiła sukcesy w muzyce klasycznej, ale teraz z 2 innymi dziewczynami stworzyła zespół. Coś jakby pomieszanie muzyki klasycznej i popu. E-eum  gra na wiolonczeli elektrycznej. Nazywają się Odd Eye.

E-eum w środku 

Odd Eye -   Catch Me If You Can

   - To chyba taka choroba, nie?

  - O zapamiętałeś  coś z lekcji. Tak, to stan chorobowy  w którym człowiek lub zwierzę ma dwa różne kolory oczu z powodu różnic w poziomach melaniny. 

   - Przerażasz mnie. Za dużo wiesz. A ty jakie masz sukcesy na koncie? 

   - Na razie niewiele. Wystąpiłem jako statysta w tanecznej reklamie.

   - Czemu ty masz takie śliczne siostry??

   - Bo ja jestem śliczny - zaczął się śmiać. - Masz mojego laptopa, rób co chcesz ja muszę rozprostować kości. 

Wstał i zaczął wyginać się na podłodze. Ja zająłem się muzyką i Azjatyckimi teledyskami. Nawet, nawet. Szczególnie spodobała mi się piosenka Ring Ding Dong zespołu SHINee.  Chciałem zapytać jak nazywają się członkowie tego zespołu. Podniosłem głowę znad ekranu i spojrzałem w stroęe mojego współlokatora.

   - Boże!Dzwońcie po egzorcystę! Natychmiast!!! - zacząłem się drzeć. 

Damage dosłownie złożył się w pół. Stał a tył jego głowy dotykał łydek.

   - Tak wiem, że jesteś nienormalny, ale po co ci egzorcysta?

   - Nie mi. Tobie. Jak ty się potrafisz tak wygiąć?! Wyglądałeś jakby po tobie przejechała ciężarówka, albo coś...

   - Nie panikuj Erik. Ćwiczę balet od 3 roku życia i potrafię wiele. 

Zrobił mi mały pokaz swoich umiejętności. Naprawdę wiele potrafi.