Przyjaciel jest jak Anioł - rozdział 6

Z perspektywy Damage:

Przebudziłem się słysząc dźwięk nowej wiadomości. Wymacałem telefon z pod poduszki i zerknąłem na ekran. 
   - Nie znam tego numeru - mruknąłem. 

Hej Malutki. Co powiesz na wspólny obiad dzisiaj po południu?? Możesz zabrać tych dwóch z którymi byłeś w klubie. Mam nadzieję, że nie jesteś zajęty ;). 

Tao

Szybko odpisałem:

Jasne. Z chęcią, tylko gdzie się spotkamy?

Przy fontannie na ulicy Zwycięzców. Może 14:00, pasuje? Ja o 13:00 kończę pracę więc się wyrobię. Musimy pogadać ;). Tyle czasu się nie widzieliśmy.

Okay. To do zobaczenia Tao ;*

Rozejrzałem się po pokoju. Erika już nie było. Poczłapałem do łazienki. Jako, że jest jest 10:30 zostało mi niewiele czasu do spotkania z Tao. Wziąłem prysznic i wyjąłem z szafy czarne rurki i błękitną bluzeczkę. Zamiast kolczyków założyłem jasnoniebieskie soczewki. Powlokłem się do kuchni gdzie siedzieli Eriki i Erin jedzący lody.
   - Hej - powiedziałem idąc do lodówki.
   - Witaj Śpiąca Królewno - przywitał się blondyn, a jego siostra skinęła mi głową. - Chcesz lodów?
   - Nie dzięki. Macie plany na dzisiaj?
   - Nie - fuknęła Erin wychodząc z kuchni.
   - Co jej się stało? 
   - Pokłóciła się z Paulem. A dlaczego pytasz?
   - Bo zaprosił mnie na obiad Tao.
   - Ten z klubu?
   - Taak i mówi, że możesz przyjść ze mną. Co ty na to?
   - Jasne.  

Obejrzeliśmy film i o 13:20 wyszliśmy z domu. Przy fontannie już czekał na nas Tao.

Tao 

Od razu mnie przytulił i przywitał się z Erikiem. Postanowiliśmy zjeść w niewielkiej restauracji z dobrym menu. Chłopcy( a szczególnie Erik) patrzyli na siebie wilkiem. 

   - Jest duży ruch i kelnerka nie wyrabia się z zamówieniami. Sam przyniosę napoje, ok? Zaschło mi w gardle.

Nie czekając na ich odpowiedź wstałem. Wracałem z 3 colami przepychając się po zatłoczonym lokalu. Pech chciał, że potknąłem się przy jednym z nich i całą zawartość szklanek wylałem na spodnie poważnie wyglądającego faceta.

   - O Boże przepraszam. Ja nie chciałem...przepraszam.

   - Gdzie ty masz oczy idioto!? I co ja z tym zrobię?!

   - Ja zwrócę pieniądze za pralnie.

   - I myślisz, że to wystarczy?!

Kiedy się denerwuje mój angielski jest jeszcze gorszy. Nie wiedziałem  co robić, ale na szczęście podszedł Erik.

   - Powiedział, że zwrócimy koszty. Coś panu nie pasuje? - rzucił kilka banknotów na stół tego narwańca i pociągnął mnie za rękę w stronę drzwi wyjściowych przy których czekał czarnowłosy dławiący się ze śmiechu.

   - Z czego się śmiejesz?

   - Z ciebie. Kelnerką to ty nie zostaniesz.

   - Och. Jak możesz? Łamiesz mi serce. Miałem nadzieję, że jak nie wyjdzie mi z tańcem to zostanę kelnerką - zrobiłem smutną minę, a oni obydwaj się zaśmiali. 

Zdałem sobie sprawę z tego, że Erik dalej trzyma mnie za rękę. Zauważył mój wzrok  na naszych złączonych dłoniach i od razu mnie puścił. 

   - Dzięki za pomoc Erik - uśmiechnąłem się do niego.

   - To zjemy coś u mnie. Mieszkam  z kolegą, ale pewnie go nie ma. 

Po kilku minutach byliśmy w jego mieszkaniu. Położyłem się na kanapie, Erik usiadł na podłodze, a Tao zniknął w kuchni.

   - Zrobię spaghetti, bo mistrzem świata w gotowaniu to ja nie jestem.

   - Mogę ci pomóc jak chcesz. 

   - Nie, jesteście moimi gośćmi.

Po krótkim czasie wrócił do nas. Zjedliśmy rozmawiając głównie o czasie kiedy się nie widzieliśmy. Próbowałem wciągnąć Erika w rozmowę, ale  zakończyło  się to fiaskiem. Po skończeniu posiłku znowu się położyłem. Wypiliśmy kilka piw, grała muzyka i ogólnie zaczynaliśmy się dobrze bawić.

Tao podszedł do kanapy i położył się na mnie w dość dwuznacznej pozycji.

   - Złaź. Ciężki jesteś.

   - Myślałem, że pasuje ci taka pozycja -zachichotał, a ja oblałem się rumieńcem jak jakaś dziewica... Zaraz, zaraz ja jestem dziewicą... 

Zamruczał mi do ucha i lekko je polizał. Burak na mojej twarzy przybrał jaszcze intensywniejsze kolory. Zapomniałem, że nie jesteśmy sami.

   - Tao przestań...

   - Tak naprawdę nie chcesz żebym przestał - polizał mnie po szyi, po moim ciele przebiegł dreszcz.

   - Um.... Złaź. Kurwa! Erik tu jest! - Zajrzałem przez ramie starszego. Po blondynie nie było śladu. 

   - Widzisz nie ma go. Możemy kontynuować - zawisł nade mną patrząc w moje ( obecnie :D ) niebieskie oczy.

Złożył na moich ustach brutalny pocałunek. Nie byłem tak pijany żeby przespać się z nim na kanapie w tym małym mieszkanku. Chcę, żeby ten pierwszy raz był z osobą którą będę kochał. Odepchnąłem go. 

Wybiegłem z jego mieszkania. Na klatce schodowej stał Erik,  co zdziwiło mnie bardzo. 

   - Dlaczego przerwaliście. Właśnie powinniście się pieprzyć...

   - Erik! -przerwałem mu. - Przestań. To nie moja wina, że Tao to zrobił. Po prostu za dużo wypił... a poza tym co cię to obchodzi?! 

   - Może nie chcę patrzeć jak jakiś facet cię obmacuje!

Krzyczeliśmy tak, że starsza sąsiadka Tao zaglądała przez szparę w drzwiach, aby sprawdzić co się dzieje.

   - Bo? Nic ci do tego!

 Byłem w szoku. Pocałował mnie! Ale ten pocałunek był delikatny i nie nachalny. 

   - Pedalstwo się szerzy - warknęła na nas jakaś stara kobieta wchodząca po schodach.

Erik ukłonił się grzecznie, złapał mnie za rękę i zbiegliśmy po schodach. Nie mogliśmy przestać się śmiać. Było po 18, ale zrobiło się już ciemno. Zaczęło grzmieć i padać. Biegliśmy do domu trzymając się za ręce. To wszystko jest pokręcone. Dopiero co poznałem Erika, a on mnie całuje. do tego ta dziwna scena z Tao. Przyjaźniliśmy się od dawna i nigdy nic takiego nie robił. Za dużo wypił - tłumaczyłem sobie.

Kiedy byliśmy już w pokoju zrzuciliśmy z siebie mokre ubrania. Założyłem piżamę, Erik poszedł zrobić mi gorące kakao. Słyszałem z dołu jakąś kłótnie. Po chwili w drzwiach stanął mój Erik ( jak to dziwnie brzmi ). 

   - Co się stało?

   - Matka przyczepiła się, że piłem. Proszę - podał mi kubek i okrył kocem. -  Przykryj się. Przeziębimy się jeszcze przed rozpoczęciem roku szkolnego. 

Spaliśmy na jednym łóżku przytuleni do siebie. Rano po przebudzeniu byłem sam w łóżku. Po 5 minutach z łazienki wyszedł blondyn. Był wyraźnie w złym humorze.

   - Erik co się stało?

   - Zapomnij - warknął.

   - Słucham? - nie zrozumiałem o co mu chodzi.

   - Zapomnij o tym co się stało wczoraj - powiedział chłodnym głosem. - Nic do ciebie nie czuję, a poza tym prawie cię nie znam. 

   - Ale, Erik... - byłem zaskoczony i strasznie skołowany.

   - To był błąd, rozumiesz? Nic dla mnie nie znaczysz. Dociera?! - warknął.

Po policzku spłynęła mi łza. Odwróciłem się. Nie chciałem aby widział, że ten wczorajszy pocałunek miał dla mnie znaczenie. 
Nie rozmawialiśmy ze sobą. Siedzieliśmy na swoich łóżkach. On z laptopem, a ja z książką. Ktoś zapukał do drzwi.
   - Hej - przywitał się Tao. Tego to bym się nie spodziewał.
   - Cześć - odpowiedziałem tylko ja. - Co tu robisz?
   - Przyszedłem przeprosić. Soonkyu powiedziała mi gdzie mieszkacie. Mam prezent na przeprosiny. Zamknij oczy, a ja zaraz wracam.
Zrobiłem tak jak powiedział. 
   - Już - uchyliłem powieki.
   - Jaki on śliczny! - krzyknąłem.
Na podłodze przede mną stał śliczny piesek.

   

   - Nazywa się Bom. Podoba ci się?
   - Jest cudowny! Dziękuję Tao.
   - Damage ja naprawdę przepraszam. Muszę iść do pracy. Zadzwonię później,ok?
   - Przeprosiny przyjęte - uśmiechnąłem się do niego. Tak naprawdę nic się przecież nie stało. 
Czarnowłosy wyszedł, a ja porwałem pieska w ramiona od razu go całując.
   - Witaj Bom.
Położyłem go na swoich kolanach. Był rozkoszny łasząc się łebkiem do mojej dłoni.
   - Zobaczymy co na tego pchlarza powie matka - fuknął Erik zostawiając mnie w pokoju z Bom.
   - On nie jest pchlarzem, idioto!